Pulver

1

Stofgoud kristallicht
het vlees
gedraagt zich niet

wij zijn kracht
die verdiend werd
straf die nooit komt

nabijere liefde
zich ons schenkend
uit zicht.

◄║►

2

Op klank
de stem komt
van verre

een gast
voor het hart
is het oor

in vezelomgeving
daalt rust
rond het weklied.

◄║►

3

Deze vriend die jou
verjaagt wil lang
ons heugen

stil draag je
het warme zegel
van zijn handdruk

steeds weidser
de glimlach waarmee
hij jou bewandelt.

◄║►

4

Vreemde beleving
zonder centrum of omtrek
naadloos en randvrij

in werkzame bloei
houdt leven ruimhartig
mij erop na

nergens wordt vrucht
niets geeft geplukt
iets vorm.

◄║►

5

In ons slaat stuk
het gemaal
van verworvenheid

steeds sneller
weet oorsprong zich
werkzaam

luchtig
dwarrelt behuizing
uit beeld.

◄║►

6

Werkterrein met open
bodem vrij van
aangevoerde opslag

hier waait de oude
zonnewind mild
strelende schenking

dank laat tranen
een hart dat in onmin
zich teelde.

◄║►

7

Fijnstof die ons
ademzingt
door mergcement

en eeuwig liefdevol
opent ooit elk
eigenwijs sluitsel

laat stervormig reiken
tot in alle universa
dit momentaan wrak.

◄║►

8

Een spoorloze wiekslag
golft onvermoeibaar
door elk verschijnsel

beleefde warboel
zoekt steeds verlorener
naar oude kreten

uit veerdons glinstert
ademdiep
een diamanten oog.

◄║►