Bebodemd

HANDWERK

Het oude touw in jouw handen
dat ophaalbruggen liet zakken en
mondiaal klokken leert luiden is
hetzelfde touw dat tastenderwijs
ons modernen leidt naar bevrijding.

◄║►

AARDE

De aarde draagt mij
in leven en dood nooit
wist zij of ik aankwam
of bezig te vertrekken –
zij is een goede metgezel.

◄║►

BRIEFJE

De dood is overvloed
ruimte om te dwarrelen
gedragen maar lichtjes
te landen op schouders die
lijden aan huidhars

ogen ontheemd en
handen versleten voor
aankomst al vallen stil
de voeten van vermoeid
starende pelgrims

drijf jouw hart door
bloedbanen van beleving
naar een enkele druppel
waarheid toe te dienen
waar verdwazing kleeft

wij doden ons zorgsgewijs
en onzeker elkaar belastend
door vreugdeloos te vergeten
hoe vitaal ons doorstroomt
oudste kloppendheid

laat de wereld van wrakhout
jou serveren een edeler vlot
zodat kanalen gaan vonken
diep en hoog van vurige volheid
cultuurdwang kalmerend

wie materie teelt ontmoet
destructie dus vier
jouw voorraad vorstengoud
voldoende om te bevruchten
je woeste bodembron.

◄║►

VAKMAN

voor Gerrit Kouwenaar

Ontroering is hem dierbaarst
de secure boetseerder van taal
laaft zich aan gehavend
schraapsel van nooit te verslane stem

oeroude zeggenschap brengt zacht
aan de kook ons bloed en olijk
wordt geprepareerd verwant weefsel
om erbarmelijk bruut verteren

straks streelt hij goedkeurend
weer de mediterrane beeldengalerij
want walm en aroma benevelen
rap verzadigd dit broze vak.

◄║►

GROET

Leven na leven gesluimerd
in de verborgen weelde van
sappigste wijsheidsboom

toont haar bevrijdend
wasemen nu mij voorzichtig
de zeldzame illusiestruik.

◄║►