Barstens

VAN WAARDE

Jij eeuwigheidsoog ziet
en zag me nooit vergeefs
moeiteloos vernam jij van
mijn existentieel gestommel

terwijl jouw glans zich verjongt
op bevreugdende afroep tot
steun te zijn ieder mens
grondig behoed en bemoedigd

of berooid en verslagen zoals
ik nietig restje waardigheid
onlangs zonk op het wit fluweel
van een archaïsche vulkaanvloer

waar boeddha’s kolken en
in rauw beleven bevrijdend
lichaam op lichaam niemand
ontzien, beseffend

de werkelijkheidsbries die berispt
jonge pelgrims om hun falende
toegang en de loze weelde
van prematuur gedroom

bleek ook ik zo’n dolende vlok
zoon van mythisch sliertenvolk
gelokt door etherische geuren
van echtheid – ons allen toch

beweegt hardnekkig schurend
eelt van misvatting en onmacht
zolang uit grondiger opdracht jij
oog, weigert vliesloos te opereren

leid op zijn minst in kosmisch welkom
ons alvast door je toetsingstraject
met zijn kansrijke toevlucht
en eindeloos veeleisender visie

opdat jouw vredige hartstocht
blijvend geneest het geestbezwendelend
wondvlees en nooit immenser zich
welk mens dan ook waardeert.

◄║►

VLIESLOOS

In de vliesloze schoot
van dit wijze moederoog
doordroomde ik eeuwen
afwezige scholing

vruchtvocht levert vuriger
bloed nu om naadloos
mij te laten ademen
jouw vonkend ontwaken.

◄║►

POORTSPREUK

De draak in het oog
is heer van de druppel
die traant als juweel
in het hart van elk mens.

◄║►

KOKER

In grote oeropenheid
ontvangt de oefenkoker
vulkanische zegen

bevrijdende regen
glijdt over mijn hart en
begroet daar de druppel

op de lijdensbodem
bedaart hij het spatten en
gisten en dolle gebral

wat zouden wij
verkommerend weefsel
zijn zonder vuurvocht.

◄║►

WELGEZIND

Gesloopt worden werkt echt
gewichtloos je bevrijdend
van eeuwen nikszeggendheid

loslaten moest geleerd worden
door deze luie holbewoner
tuk op voedsel en veiligheid

toen dit hol eenmaal tot grot werd
na verdelging van jachtdiploma’s
en vers geplukte beloftes

bracht opa met zijn karig theestelletje
mij intiemste zingevingsgebaren
stille tekens van verdriet

schaamte liet traag opgevoed
mij eindelijk aanvaarden de restjes
kijk en hoor en droomspel

mocht mij te welgezind worden
de grot zal ik slaan
zijn wanden uiteen – ontsleuteld.

◄║►

GEEN VERVAL

Mijn laatste bron is gevrijwaard
van verval omdat achterwaarts
ooit optreedt ommekeer

Mara zal moeten wennen
aan ons onconventioneel afscheid
al leerde hij braafjes zingen

bronnewerking
onbegrensd ik zweer
hem te bevatten.

◄║►

ENKEL TOESTROOM

Doorwasemd veld word jij
door wat nooit degenereert
en elk bewegen zo ontgrenst

dat in zichzelf leunend het
de wereld overstijgt
in volstrekte hartsbeleving

zie de wijzen die verblijdend
jou doen stralen doodloos
oog van al wat leeft.

◄║►

DE SPRANKELFACTOR

Je valt uiteen
in canonieke bedrijvigheid
adem weigert
de deining van gedroom

het gulle wijsheidspaviljoen
laat niets meer ongemoeid
in haar glaslichtgloed
implodeert mijn geboorte

terzijde staat de dood
versteld over waarom hij
zo braafjes moet bestrijden
zijn smurrie van illusie

maar de dans alweer
gaande toch keert
ieders kansen indachtig
alle partners vonkvrij verwoest.

◄║►