Bloeiwijzen, zeven mandalabloemen (audio)

Uit de bundel: Nalatig

ECHTHEID

Ongeboren straal je
stervormig
deinend in het fijnste
glorielicht

schenkt achteloos
wie mindert zicht en
gunt meertaligen hun
droom bewimperd

je leeft puur
ver reikend als een
niet te bergen lach

ongekend mens
in het laaiend heelal
van jouw hart.

GOEDHEID

Zacht maak jij het
steen dat ons omgeeft
als een huid ons
doordringend met adem

zalvend zelfs ruwste
omgang tot
betrouwbare tover
van aandacht

in ieder oog
welt
jouw wijsheidslicht

elke drijfveer
kent
jouw handen.

RUIMTE

Opgenomen in wat
vreemdste vorm was
zichtbaar overvraagd
opent mij dit

naadloos fijne
ondermijnt uiterst vredig
laatste duidelijkheden
omtrent jou

verregaandst
bedrog vereffent
alle doel

voortaan deel ik
zelfs niet ademend
elk aanwezig zijn.

KRACHT

Je suizelt door mijn
fijnste aders
en fluistert in elke nis
mijn naam

oprijzend
uit oude slaap
nijg ik voor de rondgang
van jouw geur

maar wen ons
minzaam
aan je waangeweld

verruim voorgoed
de toegang
tot jouw wenkbrauw.

PRECISIE

Niet waar te nemen
zuiverheid blijft intact
geen vogel vraagt naar
wat hem draagt

stilaan kneden
jouw contouren mij
tot een weids vertrek
van ontademing

er bestaan cellen
die windkracht
tarten

er is een woord dat
lijkt te kunnen
zwijgen.

OVERGAVE

In de diepte
in de breedte
in verste fijnheid
golft je stem

elke vorm komt
voort uit dieper
wenswerk ooit
van verwoording

je bent een zaad
dat nergens
oogst

en nieuwer bloeit
dan glansrijkste
geboorte.

VREDE

Lek het wachtwoord
niet naar buiten
de kolkende haard
biedt voldoende

heet welkom wie
beschroomd aanbelt
om het schroeien
van de dorst

onze rijkdom
is het rustbed
dat zij zoeken

zoals jouw eenvoud
de tover is
die mij zingt.

◄║►

Wie is de echte?

Hij die op zijn kop in de wolken hangt?
of is dat de ziener?

hij die in het warkruid verward zit?
of is dat de gastheer?

hij die als een karwats de dame omrankte?
of is dat de dienaar?

hij die in de open deur het uitzicht beneemt?
of is dat de dichter?

hij die de tuin wiedt die hem verbergt?
of is dat de echte?

Bron: Kouwenaar, Gerrit: Vallende stilte. Amsterdam 2008
Foto van Kouwenaar: Hollandse Hoogte

◄║►

Bijster

Met aardse stremming en
godsganselijk vermaak
brengt de vaart die ons drijft
slechts golf op golf verwarring

eerst denk je hoe vreemd
dat mijn zuur verdiend profiel
zo labiel moet imponeren

een beetje basilicum kalmeert en
de dis wordt vaardig goedgekeurd
voordat obsessie en fixatie
er met de buit vandoorgaan

zo leert men de truc
die elke wereldling benut
om ijverig te rentenieren

leer liever geesteswijn serveren
in alle kwijnende dagen
zodat aanvoer steeds urgenter wordt
en ieder mens onmisbaar

dan zal geen greintje spijt tot slot
bereid zijn ons te vergezellen
naar landgoed Opgelost.

Uit de reeks: Dharmium/Vlokbereid

◄║►

Het anonieme

Egobreinen zijn waanfonteinen
gaaf saluerende dwarrelvelden
rond ethisch rekbare valkuilen
die met hun explosief weefsel
ongrijpbaarste adem plooien
tot gemarmerd verband

een werkelijk oceanisch hart
vult zich dieper warmte wekkend 
en ruimte verslindend
werpt het licht op elk aan leven
en sterven gehoorzamend wezen
dat zich haar uit nood vertoont

menszijn is een leertraject van
uithuizigst slapen naar ontwaak
en stol tot vleesvracht en snurk
in karma wasemend vruchtwater
totdat plicht zich meldt straks en
zingenot zich voegt nu naar besef

zie dan hoe je vordert openlijk en
welke stappen zinvol zijn wie weet
waar dit wonderlijk bevel je voert
te midden van gevaar en schoonheid
geplaagd door twijfel en vertrouwen
zwenkend tussen houvast en verwerp

ach wat weten wij per saldo weinig
over waarde en verwaarloosbaars
hoezeer ontgaat ons dit ene pure
oorspronkelijk vervullend bestaan
terwijl storm op storm woedt buiten
en binnen brandhout slinkt

edeler noodzaak wil ontvlammen
en me verbinden met wie zicht vond
of oprecht zoekend is eenieder
gewaar het innerlijk serum
dat ons vlokjes de moed bereidt
tot leven in volheid.

Uit de reeks: Dharmium/Vlokbereid
Foto: Pxhere

◄║►

Drakenoog

Ik keek in het oog van de draak
en zag liefde – het oog keek in mij
en zag waan

ik vroeg om bescherming en
kracht van bevrijding, het sloot zich
en schonk me zijn traan

daarmee opende ik het hart van
de wereld: niets dan goedheid
dit frêle bestaan.

Uit de reeks: Dharmium/Vlokbereid
Foto: Randommization

◄║►

Deductie

Treur iets minder manneke
over waar je bent geweest en
waarom het maar niet lukte
toen

en vrouwke wees gerust
ouderdom zal echt speciaal
jouw deur niet willen mijden
ooit

stilaan uitbewogen
komen wij geboorteloos
onteigend kroost
thuis voorgoed.

Uit de reeks: Dharmium/Vlokbereid

◄║►